Dlaczego mam depresję

CZYNNIKI ODGRYWAJĄCE WAŻNĄ ROLĘ W DEPRESJI

Tak naprawdę istnieje szerokie spektrum czynników, które mogą wpływać na to, że odczuwamy depresję. Może to być genetyka, biologia i chemia naszego mózgu albo traumatyczne wydarzenia życiowe takie jak utrata bliskiej osoby, trudne partnerstwo, ciężkie doświadczenia wczesnego dzieciństwa czy też jakaś mocno stresująca sytuacja.

Depresja właściwie może się przydarzyć w każdym wieku, lecz najczęściej zaczyna się koło 20-stu lub 30-stu lat. Większość chronicznych zaburzeń zachowania i lęku jest zależna od poziomu lęku odczuwanego w dzieciństwie. Faktem jest również, że natężony lęk u dziecka może prowadzić do większego prawdopodobieństwa pojawienia się depresji u tegoż człowieka w życiu dorosłym.

Depresja może także współwystępować z innymi poważnymi chorobami, np. z rakiem, chorobami serca, cukrzycą czy też chorobą Parkinsona. Depresja również może być skutkiem niektórych chorób oraz efektem ubocznym zażywanych lekarstw. Depresję więc należy traktować poważnie i dokładnie zbadać jej podłoże.

Jeśli w rodzinie doświadczano problemów depresyjnych, podwyższa to prawdopodobieństwo wystąpienia depresji, jednak nie skazuje na depresję!

Do depresji u dziecka-dorosłego przycynia się 

-  Zaniedbywanie dziecka we wczesnych etapach rozwoju zaburza niektóre obszary w mózgu, głównie podwzgórza. Zmiany na tym etapie są nieodwracalne, dlatego ważne jest aby przytulać kołysać czy głaskać dziecko.

- Utrata bliskiej osoby w dzieciństwie- małe dzieci rozłąka z bliskimi niezmiernie dotyka i jest to normalne. Kiedy dziecko traci któregoś z rodziców poprzez śmierć, rozwód, separację, częste wyjazdy służbowe czy też z powodu hospitalizacji przeżywa to dramatycznie. Tak samo, kiedy dziecko doświadcza chłodu emocjonalnego ze strony ojca lub matki, czuje jakby straciło rodzica, chociaż fizycznie jest blisko.

-  Nadużywanie alkoholu przez rodzinę lub rodzica- kiedy rodzice lub jeden z nich długotrwale nadużywa alkoholu, dziecko może nie być zdolne do zbudowania więzi z innymi dziećmi. Również w dorosłym życiu cierpi z powodu braku zaangażowania emocjonalnego rodziców w dzieciństwie. Jednakże straty poniesione w dzieciństwie nie przesądzają o tym, czy zachoruje ono w późniejszym życiu na depresję. Są właściwie dwa aspekty, które mogą okazać się pomocne w przeciwdziałaniu depresji. Pierwszy to emocjonalna więź z drugim rodzicem, kiedy straciło jednego, lub innej osoby dorosłej. Po drugie istotne jest, aby pomagać dziecku w przezywaniu żalu. Pokazując dziecku, ż się je rozumie, pozwalając się mu wyżalić czy wypłakać w obliczu tragedii oraz rozmawianie z nim o uczuciach, można zagoić rany, które nie uleczone w porę odnawiają się przez całe życie.

- Nadmierna surowość- każdemu z rodziców zdarza się, że sprawi ból dzieciom swoim zachowaniem. Takie sporadyczne drobne pomyłki nie zaburzają dziecka tak szczególnie. Właściwie do odpowiedniego rozwoju wystarczy dziecku dosyć dobra atmosfera domowa. Jednakże atmosfera zbyt surowa, gdzie traktuje się dzieci tak, jakby były niechciane, bezwartościowe i głupie, do tego są one bite, jest niezwykle zaburzająca rozwój dziecka i funkcjonowanie psychiczne i co za tym idzie również rozwój fizyczny. Taka atmosfera w domu sprawia, że wżyciu dorosłym każda sytuacja stresująca jest niezwykle bolesna i wyniszczająca. W głowie małego dziecka zostają te drastyczne słowa lub  czyny rodzica i tkwią tam przez całe życie.

- Brak wsparcia w czasie dojrzewania- dzieci należy chronić przed niebezpieczeństwem ale trzeba je również zachęcać do życia dorosłego. Niektórzy nie  ułatwiają dziecku tego zadania. Najgorsze, co można zrobić, to lekceważyć dziecko, pokazując mu bak wiary w jego możliwości, tak, jakby nie umiało nic zrobić samodzielnie. Z jednej strony chcesz dziecku niby pomóc, ale tak naprawdę przekazujesz mu informację „Widzę, że jesteś bezradny i nie dasz sobie rady. Nie potrafisz zrobić tego lepiej ode mnie”. Poprzez takie nieprzemyślane zachowania ze strony rodziców, dziecko cierpi całe życie. Ciągle będzie potrzebowało czyjejś pomocy. Dzieci dopiero uczą się życia. Wcale nie chodzi o to, by pewne rzeczy robiły perfekcyjne, lecz aby robiły je same. Również wtedy wykształca się u dziecka poczucie sprawstwa i wiary we własne możliwości. Wyśmiewanie dziecka, tak, jak to robią niektórzy rodzice, zaburza proces dążenia dziecka do niezależności i indywidualizacji? Pusta doskonałość naprawdę nie powinna być wymagana.

-  Maltretowanie oraz wykorzystywanie seksualne dziecka- ma ogromny wpływ na emocjonalność dziecka, zwłaszcza wtedy, kiedy sprawcami byli rodzice. Wyniszcza poczucie bezpieczeństw dziecka i czyni je ofiarą. Dzieci takie uważa, że to one są wszystkiemu winne. Myślą o sobie, że są wstrętne i złe. To zabija ich poczucie własnej wartości.

Doświadczenia z dzieciństwa kształtują rozwój dziecka oraz wpływają na jego rozwój psychiczny i fizyczny. Zdecydowana większość dzieci nigdy nie wyrasta z bolesnych uczuć, jakie doświadczyły. Ten niechciany bagaż negatywnych doświadczeń muszą dźwigać potem przez całe swoje życie, a on uniemożliwia im prawidłowe funkcjonowanie.

PRZYCZYNY DEPRESJI

Depresja dotyka osoby z różnych środowisk. Nie ważne, czy człowiek  zamożny czy ubogi, bardziej czy mniej inteligentny. Nie zależy to również od ilości i jakości sukcesów odniesionych w życiu. Zazwyczaj depresja jest reakcją na jakieś zmiany w życiu, z którymi nie możemy sobie poradzić, czy też nie dysponujemy mechanizmami, które umożliwiłyby nam poradzenie sobie z owymi zmianami. Oto Wydarzenia które powodują depresję:

-  Strata bliskiej nam osoby.  Niezalenie z jakiej przyczyny straciliśmy tę dla nas ważną postać, żal po stracie może być tak silny, że może nas doprowadzić do depresji. 

Strata egzystencjalna mająca charakter rozczarowania albo utraty marzeń. Każdy z nas ma jakieś plany i marzenia czy też oczekiwania wobec życia. Żyjemy aby się spełniać. Kiedy dochodzimy do wniosku, że to coś, nad czym pracowaliśmy, włożyliśmy w to tyle wysiłku, nie ma sensu, załamuje się nasz światopogląd, tracimy nadzieję i wpadamy w depresję. Czasami dopada nas ten rodzaj straty, kiedy sobie uświadamiam, że nasze życie się kiedyś skończy. Kiedy zaczynamy zdawać sobie sprawę z tego, że nasze życie jest ograniczone, zaczynamy żałować pustego życia, w którym nie ma sensu.

Zdarzenia powodujące utratę szacunku do siebie- istnieje bardzo dużo wydarzeń, powodujących, że tracimy do siebie szacunek. Krytyki ze strony innych, odrzucenia czy porażki, to tylko niektóre spośród nich. Człowiek  ma ogromną potrzebę czuć się wartościowym. Wydarzenia niszczące tę potrzebę prowadzą do depresji.   

Wiadomości
Copyrights ©2014: Clinico - Responsive Medical and Health Template